دندان مصنوعی ثابت

پروتز ثابت که به آن بریج ثابت نیز گفته می شود، پروتزی است که روی دندان های پایه ثابت می شود و بیمار نمی تواند آن را درآورد یا بپوشد. بسته به نوع گیر، پروتزهای ثابت را می توان به انواع زیر تقسیم کرد:

 

پل ثابت دو سر:هر دو انتها دارای دندان های تکیه گاه هستند و شکل اتصال بین نگهدارنده و بریج اتصال ثابت است که بیشتر به صورت بالینی استفاده می شود، با ماندگاری پایدار، راندمان جویدن بالا و طول عمر نسبتاً طولانی.

 

پل ثابت تک سر:همچنین به عنوان پل ثابت کنسول، تنها یک انتهای نگهدارنده و دندان تکیه گاه، انتهای دیگر تعلیق، آسان به شکل یک نیروی کنجکاو زمانی که نیرو، نشانه های کمتر، استفاده کمتر بالینی شناخته شده است.

پل نیمه ثابت:بدنه پل و اتصال بدنه تثبیت پل ثابت برای یک انتهای اتصال ثابت، انتهای دیگر تقویت کننده از طریق کانال تقویت کننده و سایر اتصالات، می تواند نقش بافر خاصی را ایفا کند، در یک طرف دندان های تکیه گاه اثر محافظتی خاصی دارد. اما استفاده بالینی نیز کمتر است.

پل ثابت مرکب: فرم مرکب شامل دو یا سه نوع از سه نوع اساسی فوق.

پل ثابت چسبی:با استفاده از فناوری باندینگ رزین کامپوزیت اچ شده با اسید، نگهدارنده بریج ثابت مستقیماً به دندان‌های پایه در دو طرف شکاف می‌چسبد، با نیروی نگه‌داری کمی ضعیف‌تر، معمولاً برای دندان‌های قدامی از دست رفته و فاصله‌های کمتری بین دندان‌های از دست رفته استفاده می‌شود.

علاوه بر این، با توجه به مواد مختلف، پروتز ثابت را می توان به پل ثابت چینی و بریج ثابت تمام سرامیکی نیز تقسیم کرد.